[گزیده متن نامه‌ای به حاج میرزا محمد صاحب مشکی تاجر اصفهانی:] مادامی که درب صندوقخانه والده‌ام جهت سهمیه اخوی‌ام بسته است ظلم به دو نفر فرزندان حقیر می‌شود زیرا که از برای کشیک کشیدن مقرر کرده‌ام هر کدامی را نصف روز گاهی پست [پس] و پیش می‌روند کتک می‌خورند. به علاوه شبهای گرم این دو سال در اطاق خوابیده‌اند در را از تو بسته‌اند. جنابعالی البته فکری در این باب بکنید که رفع ظلم از اینها بشود. نود تومان می‌باشد اسباب موجودی می‌باشد چهار تومان نزد حاج میر محمد می‌باشد یک قطعه رسید چهل تومان می‌نویسید باین نوع موجب سیاه قیمت کرد دست فروشان شاید ارزایش داشته باشد مبلغ سی و شش تومان سهم حاج میرزا محسن از مخلفات پدری و مادری فلا فلان را روانه کردم درب صندوقخانه بیگم صاحب را باز کردند در حضور پسر و دختر آن مرحومه و از معرفت هر دو که حاج میرزا عبدالکریم و فاطمه نسا بیگم باشند تسلیم اینجانب گردید مع صحیح و مهر والا من اگر نخواسته باشید از کاشته‌کان خود باشند سه نفر از فقراء سادات فی دو قران بدهند اجرت آنها رسید را بیاورند و اسبابها را ببرند با یکنفر نوکرهای خودتان و خانه را معمار آورده‌ام قیمت کرده‌ام دو اطاق و ارسی میان و حوض و دو خرند جنبین سهم اخوی می‌شود فی‌الفور بناء بیاورید و دیوار بکشند و درب از توی باغ باز کنند. عیال اخوی در قباله اولش می‌گویند نیم دانگ خانه نوشته‌اند و حقیر علم ندارم که بعد از مرحوم اخوی‌ام داشته باشند علم دارم که اسباب پدر و مادر و برادرم در تصرف اوشانه بود تمام را فروخت بعلاوه مرحومه والده یکصد تومان اسباب پدر مرا فروخت تا آنکه قرض فاتحه اخوی را کارسازی کرد از آنجمله یک ساعت طلای سی تومانی پدرم را فروخت به دوازده تومان و مرحومه همشیره بزرگ در ده سال قبل بیست تومان از مرحومه والده علی الحساب از بابت ترکه پدرم بموجب رسید خاص نقد گرفته است. او را دیگر حقی نمی‌باشد. از اسباب هر که حرف دارد برود به شرع سهم باغ و خانه اخوی را اگر رای جنابعالی قرار گرفت بفروشند حقیر هم در فروش سهم خود حرفی ندارم خلاصه مطلب این است رفع ظلم از بچه‌ها بشود والا ده سال دیگر هم باشد نقلی نیست. بتاریخ ۱۰ شهر ربیع‌الثانیه ۱۳۱۴ ق. به نظرم چهار تومان حاج میرزا محمد نخواهد داد سیصد تومان پدرم هشت سال خرجی یومیه به عیال اخوی فی چهل تومان دادند و بعد فوت پدرم مرحومه والده سی تومان لباس‌های غیر خود روانه تبریز کرد و بیست تومان از تلگراف به تبریز داد و سی تومان روانه خراسان کرد یوم ورود خود اخوی بیست تومان کرایه مال به مکاری دادند چهل ماه مادام بودن او را در اصفهان ماهی پنج تومان خرجی داد اینها را تمام والده از اسباب فروش و ترکه پدرم داده است. ششصد تومان اخوی برده است سوای چیزهایی که گرو گذارده.