این دفترچه را خانم هریپسیمه خود ساخته اند و در بیستمین سالگرد تولد اولین فرزندشان به نام واچیک به او هدیه داده اند. بیشتر عکس ها واچیک را در سنین مختلف نشان می دهد، متن نامه بدین قرار است: خاطراتی که من نوشته ام شامل اتفاقاتی از روزهای طفولیت تو و اتفاقاتی است که برای تو افتاده و پس ازان عکس هایی که تا ۲۰ سالگیت گرفته ایم، یادگاریی که برای هر فردی گران قدر است. من فکر می کنم که تو باید قدر آن را بدانی و به عنوان یک هدیه ارزشمند با تمام وجود حفظ کنی. واچیک عزیز دوران بی غمی کودکی تو گذشته و وارد عرصه جوانی شده ای. پسر عزیزم زحمات مادرت را برای بزرگ کردن و تا رساندنت به این روزها فراموش نکن. به هرجا که رفتی نگاه چشمان مرا با خود ببر و هر کار که خواستی انجام دهی مثل روزهای کودکیت باش مثل شش ماهگیت که وقتی نگاهم را به تو می نهادم چشمانت را می بستی و باز می گشودی و چنانچه نگاهم خیره به تو بود، کاری که انجام میدادی دیگر ادامه نمی دادی. همیشه همانگونه باش و هرگاه در مواجهه با مسئله ای احساس کردی اشتباه است چشمان مرا به یاد آور. خانواده خود را فراموش نکن حتی بلندترین مقام بودی ، کوشا باش، در قبال مشکلات زندگی سرسخت باش. هیچ گاه بدگویی نکن و از شر دوری کن، دنباله رو خیر باش، دوستانت را دوست بدار، دوستت را بشناس، از دوست ناباب پرهیز کن. واچیک عزیزم نوشته من را چندین بار در سال بخوان، مخصوصا در روز تولدت. نوشته هایم را در دفترت به یادگار می گذارم. مطمئنم که تو آن را می خوانی. مادرت، ۱۸ آوریل ۱۹۳۶