گزیده متن: قربانت شوم، دستخط مبارک که به سرافرازی این کمینه مرقوم شده بود واصل و مایه یک دنیا مسرت و خوشحالی گردید. در باب کمیسیون قانون نویسی نوشته بودید که مشیرالدوله نوشته است باید با مقامات عالی شور نماید. اما اگر این مسئله صورت می گرفت خیلی خوب میشد، چون هم شما خدمت بزرگی به ایران می کردید و هم این تابستان را همه دور جمع می شدیم. در باب خرجی نوشته بودید. ده دوازده روز می شود که با پست پانصد منات فرستاده‌ ایم. نمی دانم چرا تا به حال نرسیده است. اگر از اخبارات اینجا خواسته باشید، حالا که غیر از بی نانی هیچ خبری نیست. یعنی هیچ نان پیدا نمی شود و تا به حال چند نفر سر نان توی دکان‌های نانوایی کشته شده اند. یک محشری است برای نان ما که از صبح دو نفر می فرستیم عقب نان تا ظهر به زور و مرافعه چند دانه نان می آورند، آنهم خوردنی نیست. اگر از حالت حضرت علیه عالیه خانم و متعلقین خواسته باشید بحمدالله همگی سلامت هستیم. روز پنجشنبه بیست و ششم ماه گذشته محمود خان را ختنه کردیم، خیلی هم به خوبی گذشت یعنی هیچ گریه نکرد. دلاکش هم اول دلاک این شهر بود که سلطان احمد شاه را هم او ختنه کرده، خیلی هم خوب ختنه کرد نه مثل قدیم که خیلی صدمه و زحمت داشت. روز ختنه کنان مردهای خانواده بودند یعنی مجیرالسلطنه، برهان الدوله، محمد خان، سالار محتشم، اینها بودند. سه روز بعدش هم مهمانی زنانه کردیم، یک دسته هم مطرب زنانه وعده گرفتیم، تمام خانواده خودمان را هم وعده گرفتیم، اما هیچ کدام نیامدند مگر زن سعدالملک. برای نهار هم کارخانه خودمان که بیرون بود، آشپز باشی فرمانفرما را با شربت دارش آوردیم، یک نهار خوبی دادند. باری خیلی جای شما خالی بود. زیاده عرضی ندارد.